MyMenu

Saturday, March 31, 2012

A trip to Calgary - part 3

The morning of the stress(ful) test had finally arrived. For weeks Murray had been excited about it, worried silly and hardly slept.

However, as these things usually go, the actual test was no problem at all. He was surrounded by pretty nurses who put him in a room that resembled a Star Trek control panel, then wired him up, injected him with some fluid and made him run like a mouse in a wheel. I think he quite enjoyed the attention... at least he came out grinning like a Cheshire cat.

When it was all over, we phoned for a taxi. "Where to?" asked the driver. "The airport," we said.
"Say WHAT?!" The driver was flabbergasted. "I have picked up numerous people from this medical facility," he said, "but never, ever have I had to take anybody straight to the airport!" We smiled and said we had enough of city life, which was quite true too.

We were dropped off and found out we had to wait till the next morning to fly back to Cranbrook, the evening flight was full. We did not mind that, we had anticipated the possibility and already decided that come what may, any place would be better than that horrid motel. So we went to the airport hotel (Delta) and booked a room. Ahh, such luxury, such quiet, such bliss..... I bet that night the only ones that were causing upset and excess noise to the surrounding rooms were two people snoring like piggies... if you were next door to us, we apologize... Boy did we sleep that night to catch up with the two broken nights!

The next morning, we had breakfast without having to push and shove our way to the trough, and I'm sure the waiter who pulled my chair back must have wondered why my mouth was split from ear to ear, my grin was that broad!

At the Calgary airport, Mur bought me a present. Before the animal activists jump up and down: no actual living being was harmed in the making of this toque (except myself when I became everybody's laughing stock wearing it): it is guaranteed genuine Fake Fur! Can't wait to wear it in the winter, it is warm! I don't care what people say, I like it, so there!


And so we found ourselves back in Cranbrook, nice, quiet Cranbrook. Without many more adventures we got to the garage, where the car was waiting for us with eager anticipation. All the way back home to Creston she was purring like a cat, she was so happy! She responded at the slightest touch of the steering wheel, yes, she was in an entirely different mood altogether. We solemnly promised her that we would never again neglect her needs for so long. When it is time for another health check, we shall not delay it. There, you heard us Car, it's a promise!

Our cats were ever so pleased as well to come home again, and they too told us how much they had missed us. At least their hotel was nicer than ours... and they had been served hand and foot.

And, finally, Murray got very happy news that he is relatively maintenance free as well, at least nothing that a little Care won't solve.

As for myself, I looked out the windows about sixty times per hour to verify the pretty view, peaceful surroundings and stress-free environment were still here. I know for an absolute fact that I shall never be a city person! It's great to go back to our regular life again!

9 comments:

  1. Ooooooooooh dat gevoel van blijheid ken ik als je dan ineens na vreselijke nachten in een tophotel slaapt!
    Wij zijn eens gaan kamperen! Huurden een caravan en het plan was om vanuit Sneek (daar woonden we) naar Frankrijk te rijden, lekker tot in de zon.
    Na een stop in Den Bosch (de rit er naar toe duurde al uren als je maar 80km/uur mag rijden) reden we naar Zeeland. Bij het opzetten van de voortent ging het al mis, ik liep huilend naar de bushalte en wilde weg (Mees was 9 maanden oud, Myrthe bijna 4). "Gelukkig" ging er maar om het anderhalf uur een bus en kon Erik mij op tijd vinden.
    De dagen om de camping waren rampzalig, het idee naar Frankrijk te rijden lieten we varen en vanaf de camping belden we de Opel dealer waar een nieuwe auto in bestelling was. We lieten de trekhaar er vanaf halen en veranderden dat in een schuifdak.
    Na een paar nachten waren we het meer dan zat en maakten ons op de terugweg, boekten onderweg een 5 sterren hotel waar ik bij de reservering vroeg of ze een grote parkeerplaats hadden voor de caravan!!!!!
    Dat verhaal ging het hele hotel rond en toen we incheckten straalden mensen ons aan. Men vond ons zo sneu dat we een geweldige suite kregen en heerlijk toetje!
    En ik, ik straalde als een lampje in dat hotel en we hebben ons gezworen NOOIT meer te kamperen!

    Fijn weekend!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Oooh kamperen!!! Spuug! Ik heb ook 1 keer in m'n leven gekampeerd, in schotland, in oktober, in een tent... met een groepje vrienden. Wat waren we jong, wild en naief.
      De eerste avond al waaide de tent weg, en sliepen we de rest van die nacht in het damestoilet. Noodgedwongen toch de week volgemaakt, maar wat hadden we het KOUD! Wat was die regen NAT! Wat was de modder VIES! Wat was ik voorgoed GENEZEN!!!
      Net als jullie, nam ik me voor om nooooooooooooooit! Maar dan ook NOOIT! Zelf maar in een tent te kijken, of caravan, en nu heb ik motels aan dat lijstje toegevoegd :)

      Delete
  2. Wow, Sophia...what a story! I enjoyed reading it so much as you write in such a fun way, it reads like a book. Glad to hear the car is okay and that Murray is okay too. Enjoy your beautiful surroundings! Sometimes we need to go away for a couple of days to appreciate what we have.

    Have a great weekend!
    Groetjes,
    Ann :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Thanks Ann :D We sure do, and yes I do appreciate very much what we have here. We often say to each other that when the Paradise finally arrives, we don't want to move anywhere, we'll stay right here :) We've already got it :)

      Delete
  3. Je schrijft fantastisch, Sophia!
    Ik heb het verhaal met veel plezier gelezen, en spijtig genoeg kan ik me zo jullie gevoelens/frustratie/opluchting inbeelden!

    Leuke muts trouwens! Vind ik heel erg goed passen in Canada!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Haha dank je wel! Ik vond de muts ook grappig, maar iedereen om me heen geloof ik ook. Altijd leuk om iemand aan het lachen te maken :D

      Delete
  4. Heerlijk verhaal Sophia! Jammer dat wij ons huis nog niet hadden , anders had je in onze quit neighbourhood kunnen logeren! Mocht je nog eens deze kant op komen... be our gast! En dan die muts,...geweldig! Die oortjes dan, hahaha. hij is vast lekker warm!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ik moest zeker aan jullie denken hoor, jullie waren druk met verhuizen. Hoop dat je niet in de (binnen)stad woont, brrrrrr!!! We komen vast nog eens en als je zelf richting Creston gaat (mooie route, aanrader!) zijn jullie van harte welkom!

      Ja de muts is heerlijk, maar ik ga 'm beslist nooit meenemen naar Nederland :D

      Delete
  5. I love your writing! :) You always make me laugh!
    (and I try to comment in English, since your beloved darling probably can't read Dutch or can he?

    ReplyDelete